คนส่วนใหญ่ที่มาตรวจไม่มีอาการ และนั่นแหละคือประเด็น
4 นาทีในการอ่าน
การรอจนกว่าจะรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ คือความเข้าใจผิดเรื่องการตรวจที่พบบ่อยที่สุด และเป็นความเข้าใจผิดที่เข้าใจได้ที่สุดด้วย
เบื้องหลังการเลื่อนตรวจของหลายคนมีสมมติฐานเงียบ ๆ อยู่ข้อหนึ่ง คือถ้ามีอะไรผิดปกติ เราคงรู้เอง เป็นภาพจำเรื่องการทำงานของร่างกายที่ฟังดูสมเหตุสมผล แต่ใช้ไม่ได้กับการติดเชื้อกลุ่มนี้ โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์หลายชนิดไม่แสดงอาการเลยเป็นเวลานาน และในหลายคนก็ไม่แสดงอาการเลยตลอด ทั้งที่ยังแพร่เชื้อต่อได้ตลอดช่วงนั้น
นี่ไม่ใช่การพูดให้กลัว แต่เป็นเหตุผลว่าทำไมการตรวจคัดกรองจึงเป็นคนละแนวคิดกับการตรวจวินิจฉัย การตรวจวินิจฉัยตอบคำถามที่ร่างกายคุณตั้งขึ้นมาแล้ว ส่วนการตรวจคัดกรองตอบคำถามที่ยังไม่มีใครตั้ง ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมมันจึงพบบางอย่างได้เร็วพอที่การพบนั้นจะมีประโยชน์ แทบทุกคนที่จองชุดตรวจที่นี่รู้สึกสบายดีทุกอย่าง และนั่นไม่ใช่ข้อยกเว้น แต่เป็นเรื่องปกติ
ผลที่ตามมาในทางปฏิบัติคือ ตัวกระตุ้นให้ไปตรวจไม่ใช่อาการ แต่คือเหตุการณ์ หรือจังหวะเวลา เหตุการณ์คือถุงยางที่เกิดปัญหา คู่คนใหม่ การที่คู่ได้รับการวินิจฉัย หรือเพียงแค่การจบความสัมพันธ์หนึ่งและเริ่มอีกความสัมพันธ์ ส่วนจังหวะเวลาคือการตรวจคัดกรองเป็นระยะตามช่วงที่เหมาะกับสถานการณ์ของคุณ ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องคุยกับแพทย์ ไม่ใช่ตัวเลขจากบทความ
ทั้งหมดนี้ไม่ได้แปลว่าอาการไม่สำคัญ หากคุณมีอาการ ไม่ว่าจะเป็นสารคัดหลั่ง แผล เจ็บเวลาปัสสาวะ หรืออะไรใหม่ ๆ ที่คุณสังเกตเห็นแล้วพยายามพูดให้ตัวเองเชื่อว่าไม่เป็นไร นั่นคือเหตุผลที่ควรมาวันนี้ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ใช่เหตุผลที่จะรอให้ครบระยะฟักตัว เพราะอาการคือคำถามที่มีรูปร่างชัดอยู่แล้ว และควรได้รับการดูตอนนี้
สิ่งที่ควรเก็บกลับไปมีเพียงข้อเดียว การรู้สึกสบายดีไม่ใช่หลักฐาน มันเป็นเพียงสภาพที่คนส่วนใหญ่อยู่ ตอนที่ได้รู้บางอย่างที่ควรรู้ และเป็นสภาพที่ดีกว่ามากในการได้รู้ เมื่อเทียบกับทางเลือกอื่น