ปรึกษาเรื่องยา PrEP

ผมผัดวันประกันพรุ่งเรื่องนี้มาเกือบสองปี ส่วนใหญ่เพราะนึกภาพตัวเองนั่งอยู่ในห้องรอที่ใคร ๆ ก็เดาได้ว่ามาทำไม เอาเข้าจริงมันคือแผนกต้อนรับธรรมดาที่มีคนธรรมดานั่งอยู่ จองใช้เวลาแค่นาทีเดียว ไม่มีใครขอดูบัตร และแพทย์อ่านผลไปพร้อมกับผมเอง ไม่ใช่ยื่นซองให้ ครึ่งชั่วโมงจบ”

มาด้วยคำถามที่อายเกินกว่าจะถามที่อื่น แล้วกลับไปพร้อมคำตอบโดยไม่ถูกสั่งสอนอะไรเพิ่ม สิ่งที่สังเกตได้ชัดที่สุดคือแพทย์บอกว่ารายการไหนที่ไม่จำเป็นต้องตรวจ ทั้งที่คิดไว้แล้วว่าจะโดนเชียร์ของแพง”

โทรมาถามเรื่อง PEP วันอาทิตย์ แล้วได้รับคำตอบว่าให้เข้ามาเลย ไม่ต้องรอคิว เรื่องเวลาเป็นเรื่องสำคัญ และเขาก็ปฏิบัติกับมันแบบนั้นจริง ๆ หลังจากนั้นทุกอย่าง ทั้งการตรวจติดตามและการเปลี่ยนมาใช้ PrEP ก็ดูแลโดยคนสองคนเดิม ผมจึงไม่เคยต้องเล่าเรื่องเดิมซ้ำสองรอบ”

เรื่องที่กังวลที่สุดคือจะสื่อสารภาษาญี่ปุ่นได้ไหม ส่วนตัวการตรวจกลับกลายเป็นเรื่องรอง ตั้งแต่โทรนัดจนถึงตอนจ่ายเงิน ใช้ภาษาญี่ปุ่นได้ทั้งหมด”

ผมถามว่าถ้าบริษัทประกันขอดูประวัติจะเป็นอย่างไร คำตอบที่ได้เป็นคำตอบที่เจาะจง ไม่ใช่แค่คำปลอบใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมอยากได้ เขาบอกตั้งแต่ก่อนจ่ายเงินว่าในใบเสร็จจะมีอะไรและไม่มีอะไร ตัวการตรวจใช้เวลาน้อยกว่าตอนคุยเสียอีก”

จองตอนสี่ทุ่มผ่านมือถือ แล้วได้คิวเช้าวันรุ่งขึ้น ไม่ต้องคุยกับใครสักคนจนกระทั่งไปยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์”

นี่เป็นครั้งที่สามที่มาตรวจติดตามเรื่อง PrEP เจอแพทย์คนเดิมทุกครั้ง และคุณหมอจำเรื่องที่คุยกันครั้งก่อนได้ ผมเลยไม่ต้องเริ่มเล่าใหม่”

ผลตรวจมาเป็นข้อความที่บอกแค่ว่ามีบางอย่างพร้อมแล้ว พร้อมลิงก์ และลิงก์นั้นให้ล็อกอินก่อน ผมเลยได้อ่านบนโน้ตบุ๊กที่บ้าน แทนที่จะเป็นบนหน้าจอมือถือกลางรถไฟฟ้า คนที่ตัดสินใจแบบนี้คงคิดมาแล้วว่าจริง ๆ แล้วคนเปิดอ่านสิ่งเหล่านี้กันที่ไหน”

ราคาที่เห็นตอนจองคือราคาที่จ่ายจริง ไม่มีค่าอะไรงอกเพิ่มขึ้นมาตอนท้าย”

ผมเดินเข้าไปโดยไม่ได้นัด และคิดว่าคงโดนปฏิเสธ ต้องรอบ้าง แต่ก็ได้ตรวจภายในวันนั้น แล้วก็มีคนมาบอกเหตุผลที่ต้องรอตั้งแต่ก่อนที่ผมจะถามเสียอีก ที่นี่ไม่มีอะไรหวือหวา และนั่นแหละคือข้อดี”

ก่อนเดินเข้ามา ผมปักใจไปแล้วว่าเรื่องที่แย่ที่สุดเกิดขึ้นแน่ แพทย์ไม่ได้เร่งรัดตรงนั้น และไม่ได้ทำเป็นว่าผลตรวจจะบอกในสิ่งที่มันยังบอกไม่ได้”

สิ่งที่ยากที่สุดไม่ใช่การตรวจ แต่เป็นการบอกแฟน ผมถามคุณหมอว่าควรพูดยังไง แล้วคุณหมอก็ตอบจริง ๆ ไม่ได้โยนให้ไปหาใบพับอ่านเอง”